Xaime e as landras.

Desta volta, utilizamos este conto como fío motivacional. 

O protagonista, un neno chamado Xaime, intenta plantar unha landra, pero acontécenlle moitas dificultades inesperadas ata que por fín consigue que medre o seu carballo.

Como no patio, nós tamén temos un carballo, alá fumos a investigar cal sería, cunha única pista: debaixo da árbore tería que haber moitas landras.

E por fin a atopamos!

E recolectamos todas as landras que atopamos!

Aínda, que como Xaime, nós tamén tivemos algún imprevisto.

Atopámonos co profe Alberto que nos conseguiu algunha noz.

Cando chegamos á aula, fixemos un experimento para observar cales afundían e cales flotaban, xa que si flotan non valen para xermolar.

E a verdade é que puidemos utilizar moitísimas. 

Que sorte!

Decoramos un vasiño de iogur para facer a nosa macetiña...

E con escuridade e humidade, a landra xa está preparada para medrar...

Toca ter moita paciencia ata que vexamos o resultado, así que a agardar...